Początki szczecińskiej fabryki datuje się na 1946 rok, kiedy to na terenie byłych niemieckich zakładów "Stoewer Werke AG" utworzono filię fabryki Ursus pod nazwą "Państwowy Zakład Przemysłu Motoryzacyjnego" zmienionej w krótkim czasie na "Państwowy Zakład Inżynierii Ursus nr 2". Początkowo produkowano w niej części do ciągników rolniczych. Cztery lata później nastąpiła kolejna zmiana nazwy i profilu produkcji. W czasie zimnej wojny niejako z obawy przed przejęciem fabryki w przypadku konfliktu zbrojnego, zadecydowano że "Szczecińska Wytwórnia Sprzętów Metalowych" będzie produkowała m.in. łóżka, fotele dentystyczne, szafy, wózki itp. W tym okresie w zakładzie nie pracował żaden inżynier, a na cała kadrę techniczną tworzyło kilku techników. W kwietniu 1955 roku fabryka została przekazana do resortu motoryzacyjnego, a w sierpniu zapadła decyzja o uruchomieniu produkcji motocykli Junak - najcięższych motocykli rodzimej produkcji w powojennej historii naszego kraju. Decyzja wiązała się z szybkim rozwojem zakładu. Z powodu braków w wyposażeniu firmy pierwsze 30 sztuk prototypowych modela M07 ukazało się jesienią 1956 roku. W kolejnym roku wyprodukowano 283 Junaki. Produkcja raptownie wzrastała i 26 maja 1958 roku zjechał z taśmy montażowej "Szczecińskiej Fabryki Motocykli" tysięczny Junak. Niska jakość materiałów stosowanych do produkcji, i powtarzające się defekty pojazdów z pierwszych partii produkcyjnych, oraz wysoka cena wynikająca głównie z powodu importowania części elementów motocykli nie przysporzyły popularności motocyklom. W kolejnych latach starano się wyeliminować błędy konstrukcyjne i podnieść trwałość konstrukcji jednocześnie obniżając koszty produkcji. Poprzez dokonanie serii modyfikacji i wyeliminowanie początkowych niedomagań w 1958 roku opracowano model model M10. Pod koniec roku 1959 zmodernizowano linię produkcyjną, wprowadzając montaż taśmowy. Rok później rozpoczęto eksport Junaków. W tym samym roku zaprezentowano trójkołowy model dostawczy o symbolu B20. W 1963 roku popyt na motocykle z SFM zaczął spadać, produkcja została sztucznie ograniczona z 20 do 10 tysięcy rocznie. W krótkim czasie wydano odgórną decyzję stanowiącą o zaprzestaniu wytwarzania motocykli w Szczecinie. Wstrzymano równocześnie prace rozwojowe nad motocyklem M14, oraz nad dwucylindrowym silnikiem S-132. Obniżenie ceny motocykli nie wpłynęło na wzrost popytu w czasach, kiedy marzeniem w Polsce były własne cztery kółka. Ostatecznie w 1965 roku wstrzymano produkcję motocykli Junak. |
