NSU było jedną z najstarszych i najbardziej liczących się niemieckich marek motocykli. Spółka powstała na podwalinach fabryki maszyn do szycia i przyjęła nazwę Neckarsulmer Fahrradwerke AG. Skrót marki oznaczał Neckarsulmer Strickwaren Union i wywodził się od siedziby firmy. W 1887 roku fabryka rozpoczęła produkcję rowerów, a 4 lata później zbudowano w niej pierwszy motocykl, wykorzystując jako jednostkę napędową szwajcarski silnik firmy Zedel. Około 1892, produkcja rowerów została całkowicie zastąpiona przez produkcję maszyn włókienniczych. Od 1906 roku NSU produkowała także samochody. W 1911 roku zmieniono nazwę firmy na Neckalsulmer Fahrzeugwerke AG, a krótko przed wybuchem rozpoczęto w niej także budowę samochodów ciężarowych. Motocykle były produkowane także podczas wojny. Pierwszy powojenny model miał widlasty silnik z pasową przekładnią (po krótkim czasie z racji ciągle rosnącej mocy silników i wzrastającej zawodności zastąpioną przez łańcuch). Motocykle produkowane wówczas należały do ciężkich jednostek dużej mocy o pojemnościach 496, 596, 746 i 996ccm. Powojenny kryzys gospodarczy odbił się także na NSU. Zmuszona była ograniczyć produkcję, poprzez sprzedanie części produkującej samochody w Heilbronn koncernowi Fiat. Modele z końca lat dwudziestych charakteryzowały się podwójną ramą rurową trzystopniowe skrzynie i samoczynne układy smarowania silnika. Niektóre modele miały podwójne (nożny i ręczne) wyzwalanie sprzęgła. Motocykle NSU zawsze cechowało bardzo staranne wręcz wzorowe wykończenie, określane mianem "NSU-finish". W 1931 roku NSU zatrudniła wybitnego angielskiego konstruktora Williama Moora pracującego wcześniej w Nortonie. Skonstruował on dwa silniki pięćsetkę i sześćsetkę, które współpracowały z trójstopniową skrzynią Sturmey-Archer i były zasilane przez gaźniki Amal TT. Konstrukcja okazała się udaną co potwierdziły sukcesy sportowe osiągane przez zawodników na tych maszynach Firma stopniowo nabierała wiatru w żagle. Rozwinęła się do tego stopnia, że w 1934 roku była w stanie przejąć będącego w kryzysie berlińskiego producenta motocykli D-rad. Moore odszedł z firmy w 1939 roku i na jego miejsce zatrudniono Alberta Rodera, genialnego konstruktora silników dwucylindrowych z rozrządem górnozaworowym DOHC, wyposażonych w sprężarkę, które przez długi czas święciły triumfy na wielu sportowych arenach. Zatrudnienie go sprawiło że NSU w 1955 roku stało się największym producentem motocykli na świecie. W latach pięćdziesiątych sportowe modele Rennmax i Sportmax pozostawiały konkurencję daleko w tyle. NSU ustanowiło cztery światowe rekordy prędkości w: 1951, 1953, 1954 i 1955 roku, a w sierpniu 1956 roku Wilhelm Herz jadąc na motocyklu NSU Delphin jako pierwszy człowiek na świecie pokonał jednośladem barierę 200 mil na godzinę. W latach sześćdziesiątych fabryka skoncentrowała się na produkcji samochodów. |
